|
Bible Readings for April 6, 2026
The Reading is from Acts of the Apostles (1:15-26)
At this time Peter stood up in the midst of the brethren (a gathering of about one hundred and twenty persons was there together), and said, "Brethren, the Scripture had to be fulfilled, which the Holy Spirit foretold by the mouth of
David concerning Judas, who became a guide to those who arrested Jesus. For he was counted among us and received his share in this ministry." (Now this man acquired a field with the price of his wickedness, and falling headlong, he burst open in the middle and all his intestines gushed out. And it became known to all who were living in Jerusalem; so that in their own language that field was called Hakeldama, that is, Field of Blood.) "For it is written in the book of Psalms, 'Let his homestead be made desolate, and let no one dwell in it'; and, let another man take his office.' "Therefore it is necessary that of the men who have accompanied us all the time that the Lord Jesus went in and out among us - beginning with the baptism of John until the day that He was taken up from us--one of these must become a witness with us of His resurrection."
So they put forward two men, Joseph called Barsabbas (who was also called Justus), and Matthias. And they prayed and said, "You, Lord, who know the hearts of all men, show which one of these two you have chosen to occupy this ministry and apostleship from which Judas turned aside to go to his own place." And they drew lots for them, and the lot fell to Matthias; and he was added to the eleven apostles.
Ընթերցում Գործք Առաքելոց Գիրքէն (1:15-26)
Համբարձումէն քանի մը օրեր ետք, երբ շուրջ հարիւրքսան հաւատացեալներ մէկտեղուած էին, Պետրոս ոտքի ելլելով ըսաւ.
– Եղբայրնե՛ր, պէտք էր կատարուէր Սուրբ գիրքին մէջ գրուածը, այն՝ ինչ որ նախօրօք Սուրբ Հոգին ըսած էր Դաւիթի բերնով՝ Յուդայի մասին, որ Յիսուսը ձերբակալողներուն առաջնորդը եղաւ: Յուդա մեր խումբէն էր, մեզի պէս առաքելական ծառայութեան համար ընտրուած: Բայց իր անիրաւ մատնութենէն ետք, որուն վարձքով ագարակ մը գնեց, երեսն ի վայր ինկաւ այնտեղ եւ փորը ճեղքուելով՝ փորոտիքը դուրս թափեցաւ: Բոլոր Երուսաղէմացիները այս մասին իմացան, եւ այս պատճառով ալ այդ ագարակը իրենց բարբառով Ակեղդամա, այսինքն՝ Արեան ագարակ կը կոչեն: Արդ, Սաղմոսներու գիրքին մէջ գրուած է. «Թող անոր տունը աւերակ մնայ, եւ հոն մարդ չբնակի». իսկ ուրիշ տեղ մը կ’ըսէ. «Իր պաշտօնը ուրիշ մէկը թող առնէ»: Այստեղ կան մարդիկ, որոնք միշտ մեր հետը եղած են Տէր Յիսուսի երկրաւոր առաքելութեան ամբողջ տեւողութեան, Յովհաննէսի ձեռքով անոր մկրտութենէն մինչեւ երկինք համբարձման օրը: Ասոնցմէ մէկը պէտք է որ տասնըմէկիս միանայ՝ Քրիստոսի յարութեան վկայ ըլլալու համար:
Այն ատեն հաւատացեալները երկու հոգի ներկայացուցին. Բարսաբա կոչուած Յովսէփը, որ Արդար մականուանուեցաւ, եւ Մատաթիան: Ապա հետեւեալ աղօթքը ըրին.
The Gospel of Jesus Christ According to Mark (16:1-8)
When the Sabbath was over, Mary Magdalene, and Mary the mother of James, and Salome, bought spices, so that they might come and anoint Him. Very early on the first day of the week, they came to the tomb when the sun had risen. They were saying to one another, "Who will roll away the stone for us from the entrance of the tomb?"
Looking up, they saw that the stone had been rolled away, although it was extremely large. Entering the tomb, they saw a young man sitting at the right, wearing a white robe; and they were amazed. And he said to them, "Do not be amazed; you are looking for Jesus the Nazarene, who has been crucified He has risen; He is not here; behold, here is the place where they laid Him. But go, tell His disciples and Peter, 'He is going ahead of you to Galilee; there you will see Him, just as He told you.'" They went out and fled from the tomb, for trembling and astonishment had gripped them; and they said nothing to anyone, for they were afraid.
Յիսուս Քրիստոսի Աւետարանը Ըստ Մարկոսի (161-8)
– Դուն, Տէ՛ր, որ կը ճանչնաս բոլոր մարդոց սիրտերը, ցոյց տուր մեզի՝ թէ այս երկուքէն ո՛ր մէկը կ’ընտրես առաքելական այս պաշտօնին համար, որմէ Յուդա ինկաւ՝ իրեն սահմանուած տեղը երթալու համար:
Ապա երկու անուններուն վրայ վիճակ ձգեցին: Վիճակը Մատաթիային ելաւ, եւ անիկա տասնըմէկ առաքեալներուն կարգին դասուեցաւ:
Կիրակի առաւօտ կանուխ, արեւածագին, գերեզման եկան:
– Ո՞վ պիտի գլորէ գերեզմանի մուտքին դրուած քարը,- կը հարցնէին իրարու, որովհետեւ քարը շատ մեծ էր:
Սակայն երբ նայեցան, տեսան որ քարը արդէն իսկ գլորուած էր: Գերեզմանէն ներս մտան եւ ճերմակ զգեստ հագած երիտասարդ մը տեսան, որ աջ կողմը նստած էր, եւ սարսափեցան: Երիտասարդը ըսաւ անոնց.
– Մի՛ վախնաք, գիտեմ որ խաչուած Նազովրեցի Յիսուսը կը փնտռէք, բայց հոս չէ՛, յարութիւն առաւ: Տեսէ՛ք, զինք հոս դրած էին: Այժմ գացէք, ըսէք իր աշակերտներուն եւ Պետրոսի, որ ահա ինք ձեզմէ առաջ կ’երթայ Գալիլեա. հո՛ն պիտի տեսնէք զինք, ինչպէս որ ըսած էր ձեզի:
Երբ ասիկա լսեցին, դուրս փախան գերեզմանէն, զար-հուրած ու ապշահար, եւ ոչ մէկուն բան մը ըսին, որովհետեւ կը վախնային:
| 
